WYBÓR TELEWIZORA

 

 

*

*



 

 

 

Ważne !

Sklep ze sprzętem RTV ma obowiązek poinformować kupującego, że wybrany odbiornik nie pozwala na odbiór telewizji cyfrowej. Zmiana sygnału z analogowego na cyfrowy już się zakończyła. Od 21 lipca 2013 r. nie można już oglądać programu na telewizorach starego typu. Aktualnie w większości rejonów Polski można odbierać program nadawany wyłącznie w systemie cyfrowym.

Ustawa o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej obowiązuje od 10 sierpnia 2011. Reguluje ona między innymi warunki sprzedaży telewizorów. Nadal można oferować odbiorniki z tunerem analogowym lub cyfrowym MPEG 2, który nie umożliwia oglądania programów nadawanych w nowym cyfrowym standardzie MPEG 4, ale pod warunkiem, że poinformuje się o tym klienta. Co więcej, kupujący musi na piśmie złożyć oświadczenie potwierdzające, że został o tym powiadomiony.

 

Od 26 sierpnia 2011 w sklepach powinny też w miejscach widocznych pojawić się informacje, że tylko odbiorniki cyfrowe zgodne z określonymi wymaganiami umożliwiają odbiór telewizji cyfrowej.

 

Podstawa prawna:

- ustawa z 30 czerwca 2011 r. (DzU nr 153, poz. 903)

 

Jeśli właśnie planujesz zakup lub wymianę telewizora, to prawdopodobnie nurtuje Cię podstawowe pytanie, na które chciałbyś znać wyczerpującą odpowiedź: co wybrać ? PLAZMĘ czy LCD (LED). Która z tych technologii jest lepsza ? Zanim przeczytasz wszystko co przygotowałiśmy na ten temat ... weź poważnie pod uwagę poniższe rady ...

Bardzo poważna rada nr 1

 

Prawie każdy nowy telewizor jaki kupisz, będzie pod każdym względem lepszy od Twojego starego kineskopowego - i to bez względu na to, ile kiedyś wydałeś pieniędzy i jaka firma go wyprodukowała - jeśli ktoś próbuje Cię przekonać, że jest inaczej, to najprawdopodobniej po prostu nie wie o czym mówi.

Jak to naprościej przedstawić ? Jeśli miałeś kiedyś malucha, a teraz jeździsz prawdziwym samochodem, to różnica jest mniej więcej taka sama ! Wszystkie teorie o rzekomych przewagach telewizorów kineskopowych - włóż po prostu między inne bajki ...  choćby z powodu rozdzielczości oferowanej w standardach PAL - 720x576 czy NTSC - 640x480.

W pionie jesteś zawsze ograniczony z definicji do 576 punktów. Tyle linii po prostu oferuje standard  PAL. W poziomie jedynym ograniczeniem jest pasmo ok. 6.5MHz, ale tu już nie jest tak łatwo obliczyć ile to punktów. W praktyce 720-1000 punktów w zależności od rodzaju połączenia (RGB, S-Video, czy najgorsze czyli composite). Chodzi tu głównie o skalowanie i zamianę obrazu cyfrowego na sygnał analogowy w standardzie PAL. I tak na przykład, jeśli nawet dostarczysz sygnał ze żródła cyfrowego to :


- Film o rozdzielczości 640x352 będzie skalowany w górę do PAL 720x576 - z tym na ogół telewizor radzi sobie dobrze.

- Film o rozdzielczości 1920x1080 będzie skalowany w dół do PAL 720x576 gdzie usuwane jest 80% pikseli z każdej klatki filmu. Do tego dochodzi jeszcze inny współczynnik obrazu - TV kineskopowy oferuje jedynie format 4/3.

 

Jednak gwoli ścisłości i dzięki cennej uwadze naszego Czytelnika, Pana: ko_ala@o2.pl, należy przypomnieć, że były również telewizory kineskopowe oferujące format 16:9, jednak dotyczyło to głównie rynku amerykańskiego i w zasadzie nie wnosi to do naszych rozważań nic istotnego, zważywszy na fakt, że w tym formacie nigdy nie nadawano w naszym kraju.

 

Mówiąc krótko - jeśli już dzisiaj odbierasz telewizję za pośrednictwem którejkolwiek platformy cyfrowej, to na ekranie swojego starego dobrego telewizora widzisz mniej więcej 1/5 tego co naprawdę mógłyś zobaczyć :)  Dlaczego tak jest ...? zerknij jeszcze do działu Telewizja Cyfrowa gdzie opisujemy obowiązujące na dzisiaj standardy odbioru TV.


poważna rada nr 2

 

Wybierz największy telewizor na jaki Cię stać - raczej nie kupuj odbiornika o przekątnej 26, 32 czy 37 cali, to nie ma sensu ! Takie rozmiary mają dzisiaj nowoczesne monitory komputerowe, a cała współczesna technologia TV została wymyślona do oglądania dużych ekranów TV w formatcie 16:9. Standard "na dzisiaj" zaczyna się od 40 cali w górę ...  i tu dla porównania : telewizor kineskopowy o tej wielkości ekranu miałby " grubość " około 1,5 m ....

Obowiązujące kiedyś reguły o oglądaniu TV z co najmniej parumetrowej odległości ( z powodu promieniowania kineskopu TV ) odeszły do lamusa ! Do przeciętnego pokoju w bloku mieszkalnym nie będzie wcale za duży odbiornik o przekątnej 42 cale ! Jeśli zaś jesteś szczęśliwym posiadaczem własnego domu z salonem - zaczynaj swoje rozważania od 46 lub 50 cali. To nie jest nasze subiektywne przekonanie ! Wiemy po prostu ze zwierzeń większość odwiedzających nas Klientów, że już mniej więcej po tygodniu żałują, że nie kupili większego TV. Jeśli zaś sądzisz że brakuje Ci miejsca w pokoju, to po prostu zawieś swój nowy telewizor na ścianie - ofertę wszelkiego rodzaju uchwytów - w rozsądnych cenach - znajdziesz tu

 

rada nr 3

 

Jeśli nie wiesz co wybrać wybrać, telewizor plazmowy czy LCD (LED) i nie wiesz która z tych technologii będzie lepsza dla Ciebie, to najpierw przeczytaj uważnie poniższy tekst zanim wybierzesz się do sklepu. Dopiero potem starannie obejrzyj w sklepach prezentowane Ci odbiorniki i po prostu zaufaj własnym oczom !

 

Co wybrać ? TV plazmowy czy TV LCD - i właściwie cóż to za różnica ?



Oglądając w sklepach RTV telewizory wyposażone w panele plazmowe lub panele LCD które wyglądają bardzo podobnie, mamy spory problem z wyborem i zadajemy sobie pytanie - a właściwie cóż to dla nas za różnica ? Jednak wszelkie podobieństwa w zasadzie kończą się na wyglądzie obudowy, płaskim ekranie i mniej czy bardziej cienkim profilu całości ...

Technologia Plazmowa - trochę historii ...


Wbrew dość powszechnemu mniemaniu, technologia plazmowa nie jest wcale technologią nową, bowiem już w latach międzywojennych, a konkretnie w 1936 roku węgierski węgierski fizyk, inżynier i wynalazca Kálmán Tihanyi opisał zasady działania "telewiz
ora plazmowego"

 

Spopularyzowanie opisanej przez niego technologii na skalę przemysłową nastąpiło jednak dopiero w latach 90-tych. Badania nad wyświetlaczami plazmowymi rozpoczęły się w USA w 1960 roku. Opracowanie tej techologii przypisuje się czterem naukowcom ( Bitzer, Slottow, Willson I Arora ) Pierwsze działające prototypy pojawiły się już 1964 roku. Matryca, rewolucyjna jak na owe czasy, miała rozmiar tylko 4 x 4 piksele, które emitowały jednobarwne niebieskie światło.Natomiast w roku 1967 rozmiar matrycy plazmowej został zwiększony do wielkość 16 x 16 pikseli, które wypełnione neonem, emitowały jednobarwne czerwone światło.


Na początku lat 70-tych technologią plazmową zainteresowali się czołowi producenci elektroniki użytkowej - IBM, NEC, Fujitsu i Matsushita ( Panasonic ). Niestety, z powodu umiarkowanego zainteresowania rynku, rozwój tej technologii w USA w zasadzie zakończył się w 1987 roku.

 

Poważniejsze badania nad aplikacjami technologii plazmowych dla rynku TV trwały jednak w Japonii. Pierwsze powszechnie dostępne modele pojawiły się na rynku na początku lat 90-tych, a firma Fujitsu było pierwszą firmą, która przekroczyła barierę 21 cali. Obecnie większość znaczących producentów elektroniki oferuje wyświetlacze plazmowe - LG, Pioneer, Philips, Hitachi, jednak matryce do nich w zasadzie robią tylko trzy firmy na świecie: Fujitsu, Samsung i LG. Z całą pewnością w Chinach kontynetalnych wytwarzane są również matryce w tej techologii, są to jednak klony pochodzące od opisanych wcześniej firm lub tzw. produkty " no name "



A jak to działa ?


Zasada działania matryc plazmowych jest dość prosta. Każdy piksel ( czyli podstawowy punkt ekranu ) składa się z trzech subpikseli działających jak lampa fluorescencyjna ( znana Ci na codzień neonówka ) świecąc jednym z kolorów podstawowych Red ( czerwony ), Green (zielony), Blue (niebieski) czyli RGB. W
ykorzystuje się tu właściwości gazów szlachetnych, ( np. argonu czy ksenonu) który pobudzony wysokim napięciem przechodzi w stan plazmy.

Reakcja ta odbywa się jednocześnie w kilku milionach pikseli na ekranie. Jak już wiemy każdy piksel składa się z trzech subpikseli dla kolorów podstawowych: RGB. Subpiksel to rurka szklana z ksenonem. Na obu końcach rurki znajdują się elektrody, do których dostarczane jest wysokie napięcie (kilkaset voltów ). Ta właśnie ta różnica potencjałów zmienia gaz w plazmę i następuje emisja promieniowania UV. Ponieważ promieniowanie ultrafioletowe nie jest widoczne dla człowieka, dlatego te miniaturowe świetlówki są powleczone są warstwą fosforu, który pobudzony tym promieniowaniem emituje światło widzialne.

 

Dla każdego z trzech subpikseli zastosowany jest inny rodzaj fosforu dający kolory: czerwony, zielony i niebieski. Fosfor pełni tu rolę scyntylatora (czyli luminoforu). Dobór odpowiedniego luminoforu do piksela zależy od koloru emitowanego światła: fale o długość 510-512 nm dla zielonego, 610 nm dla czerwonego i 450 nm dla niebieskiego. Razem tworzą pojedyńczy piksel, a dopiero miliony takich pojedyńczych pikseli cały ekran ...

 

Mimo że piksele plazmowe działają bardzo podobnie do lamp fluoroscencyjnych, to jednak produkcja ekranów składających się z ogromnej liczby pikseli jest jednak dość skomplikowana. Pierwszą trudnością, jaką należy pokonać jest rozmiar samych pikseli. Wymiary subpiksela to 200ľm x 200ľm x 100ľm i jak się domyślamy wcale nie jest łatwo umieścić obok siebie kilka milionów takich pikseli ! Również, jak widać na obrazku poniżej, przednia elektroda musi być całkowicie przeźroczysta. Materiałem używanym do jej budowy jest tlenek cynowo-indowy ( ITO), ponieważ przewodzi prąd i jednocześnie jest przeźroczysty. Ponieważ wyświetlacze plazmowe są jednak dość duże, a warstwa ITO, mimo że bardzo cienka, to jednak stawia opór elektryczny, który stopniowo staje się zbyt duży, aby zapewnić odpowiednią propagację napięcia (około 300 Voltów). Dlatego też napyla się dodatkowo cienką warstwę chromu lub podobnego metalu który musi być dobrym przewodnikiem, ale niestety z natury nie jest całkowicie przeźroczysty.

 

Aby wysterować taką ilość punktów na ekranie, piksele są połączone w szyny, zarówno w pionie jak i poziomie, a każdemu jest przypisany dokładny adres. Układy sterujące matrycą synchroniczne z treścią obrazu zapalają poszczególne grupy pikseli. Dzięki zmianom napięcia sterującego dla każdego z nich można uzyskać pełną gamę kolorów. Dodatkowo układy sterujące muszą zadbać o regulacją jaskrawości świecenia, ponieważ poszczególne piksele mają tylko dwa stany: zapalony lub zgaszony, dlatego stany pośrednie jaskrawości uzyskuje się dzięki tzw. modulacji impulsowo-kodowej PCM co ma zresztą negatywne skutki uboczne ...

 

 

Wady paneli plazmowych

 

Przyrodzonym, że tak to ujmiemy, problemem wyświetlaczy plazmowych jest już sam rozmiar piksela. Zredukowanie rozmiarów pikseli plazmowych poniżej 0,5- 0,6 mm jest bardzo trudne, o ile w ogóle możliwe ! W rezultacie nie ma telewizorów plazmowych o przekątnej mniejszej niż 32" (82 cm).

 

Skutkiem rozwiązań technologicznych jest to, że oglądając ekran z niewielkiej odległości jesteśmy w stanie rozróżnić pixele, a po pewnym czasie mamy wyraźne odczucie zmęczenia wzroku. Efekt ten jest zwłaszcza widoczny w ciemniejszych scenach. Ponieważ piksele plazmowe potrzebują wyładowania elektrycznego, aby wyemitować światło, są one albo zapalane albo gaszone, ale nie istnieje stan pośredni. Dlatego też do kontrolowania ich jasności używana jest modulacja impulsowa-kodowa (Pulse Code Modulation - PCM). To prosta metoda. Aby piksel był jasny, jest po prostu zapalany wielokrotnie. Aby uzyskać ciemniejszy odcień piksel zapalany jest rzadziej. Oko ludzkie dokonuje uśrednienia. Ta metoda się sprawdza, ale wiąże się z nią kilka problemów. Działa ona dobrze dla średnich i jasnych kolorów - natomiast z powodu zredukowanej kwantyzacji trudniej jest rozróżnić dwa ciemne odcienie.

 

Przy jasnych scenach częstotliwość ta jest na tyle duża, że oko ludzkie nie widzi efektu migotania. Przy scenach ciemnych oko odbiera jednak efekt migotania, ale ponieważ nasz mózg nie nadąża z przetwarzaniem obrazów zmieniających się szybciej niż 85 Hz, więc choć teoretycznie nie powinno być widać, to jednak wzrok się męczy, zwłaszcza jeżeli patrzymy na ekran pod pewnym kątem. Z tego właśnie powodu matryce plazmowe nie są używane w monitorach komputerowych.

 

Również wyraźnie gorsza jest rozróżnialność półcieni w ciemniejszych scenach. Kolejną wrodzoną wadą ekranów PDP jest ich mniejsza trwałość niż LCD, a nawet od tradycyjnych kineskopów CRT. Luminofor wypala się i obraz z czasem robi się mniej kontrastowy. Co gorsza zużycie następuje nierównomiernie. Jeśli na ekranie przez długi czas wyświetlany jest statyczny obraz, np. logo stacji telewizyjnej, to jasne punkty mocniej wypalają luminofor. Oczywiście, w nowszych modelach zminimalizowano ten problem stosując ciągłe automatyczne przesuwanie obrazu o jeden piksel. Z opisanych powyżej powodów telewizory plazmowe niespecjalnie nadają się do wyświetlania stałego obrazu. Dodatkowo, jeśli dany fragment obrazu przez dłuższy czas się nie zmienia i świeci z dużą jaskrawością powoduje to nagrzewanie się fosforu i wzrost temperatury gazu w komórkach. Nawet po zmianie sceny powierzchnia luminoforu jest tak naelektryzowana, że nadal świeci się, powodując efekt wyświetlania poprzedniej fazy ruchu. Długotrwałe ' zamrożenie ' tej samej sceny na ekranie może spowodować trwałe uszkodzenie ekranu. Zobacz poniżej jakie skutki spowodowało długotrwałe wyświetlanie statycznych obrazów na panelu plazmowym w hali lotniska ...

 

 

Panele plazmowe są bardziej energochłonne, pobór prądu jest prawie dwukrotnie większy niż dla telewizora LCD o tej samej przekątnej ekranu. Dodatkowo telewizor plazmowy, bardziej niż każdy wykonany w innej technologii jest bardziej narażony jest na uszkodzenia mechaniczne. Paski fosforowe i szyny adresowe umieszczone są w otoczeniu gazów szlachetnych między dwoma szybami, a w przypadku pęknięcia czy choćby niewielkiego odkształcenia szyby, panel jest nieowracalnie zniszczony. Pęknięcie może nastąpić również na skutek przypadkowego naprężenia w trakcie niewłaściwego np. przenoszenia czy przesuwania telewizora. Dlatego telewizory plazmowe powinno się przenosić wyłącznie w pozycji pionowej, czyli takiej, w jakiej normalnie pracują. Przenoszenie ich np. w pozycji leżącej może spowodowac trwałe uszkodzenie ekranu.


Telewizory plazmowe nie działają również poprawnie na dużych wysokościach, z powodu różnicy ciśnień pomiędzy gazami w środku ekranu a ciśnieniem powietrza na zewnątrz. Może to spowodować głośne i nieprzyjemne brzęczenie.

 

Ze względu na silną emisję podczerwieni, zwłaszcza w starszych modelach plazmowych TV, co jest nierozłącznie związaną z tą technologią, bywa, że wiele standardowych systemów IR ( czyli transmisji za pomocą podczerwieni ), np. w popularnych pilotach, ale także niestety w innych elementach systemu audio/video - tunerach SAT czy systemach kina domowego, ale także w systemach sterowania ogrzewaniem itp. może być zakłócane przez pracujący odbiornik plazmowy.

Zalety telewizorów plazmowych

Niewątpliwą zaletą jest wysoka jakość odbioru przy naprawdę wielkich ekranach, dynamiczny obraz o dobrej kolorystyce i dużej rozdzielczości bez rozmazanych krawędzi. Wszystko to sprawia, że jest to idealna technologia do oglądania filmów z dynamicznymi scenami w dużych zaciemnionych pomieszczeniach. Warunkiem jest jest oglądanie z pewnej odległości !!! Na dzisiaj wskutek masowej produkcji są również po prostu tańsze od porównywalnych LCD a zwłaszcza LED.

 

Ekrany LCD

 

Termin "ciekłe kryształy" powstał w roku 1889. W 1969 roku zjawiskiem tym zainteresowała się firma Radio Corporation of America znana wszystkim jako RCA i to jej zawdzięczamy wynalezienie wyświetlacza ciekłokrystalicznego. W roku 1969 James Fergason odkrył efekt skręconego nematyka (twisted nematic - TN). Było to odkrycie o fundamentalnym znaczeniu, ponieważ wszystkie wyświetlacze LCD działają właśnie w oparciu o zasadę rotacji płaszczyzny polaryzacji.

W roku 1973 George Gray odkrył ciekłe kryształy stabilne w normalnej temperaturze i pod normalnym ciśnieniem. Już w 1986 roku NEC wyprodukował pierwszy przenośny komputer z ekranem ciekłokrystalicznym (Liquid Crystal Display - LCD). W roku 1995 rozpoczęto produkcję paneli LCD dużych przekątnych - przekraczających 28'' (71 cm). Warto zwrócić uwagę na fakt, że podczas gdy plazma utożsamiana jest od zawsze z zastosowaniami audiowizualnymi, LCD początkowo przyjął się tylko w świecie komputerów i urządzeń przenośnych.

 

W panelach LCD wykorzystuje się właśnie opisane powyżej właściwości ciekłego kryształu. W odróżnieniu jednak od plazmy piksel w LCD nie świeci, tylko pełni rolę filtra, który przepuszcza światło. Źródłem światła jest znajdująca się z tyłu ekranu lampa wyładowcza ( czyli świetlówka ), która emituje białe światło, które przechodzi przez ekran złożony z milionów pikseli. Każdy piksel składa się z trzech subpikseli, różniących się kolorem filtra: czerwonego, niebieskiego i zielonego. Wewnątrz znajduje się kryształ oraz dwa polaryzatory: poziomy i pionowy. Poprzez napięcie przyłożone do tych elektrod można regulować ilość światła przepuszczanego przez piksel i tym samym tworzyć na ekranie obraz z punktów o różnym kolorze i intensywności świecenia. Każdy piksel zachowuje się jak przełącznik o zmiennej przeźroczystości. Sterowanie ekranem LCD odbywa się podobnie jak w panelach plazmowych, przez łączenie pikseli do wspólnych elektrod w kolumny i rzędy oraz nadanie każdemu pikselowi dwóch współrzędnych wektorowych, będących jego adresem.

 

Problemem tej technologii jest to, że piksel LCD przełącza światło z pewnym opóźnieniem. W efekcie dynamiczne ( np. mecz piłkarski ) obrazy w pierwszych telewizorach bywały rozmyte. Za fragmentami obrazu o dużym kontraście widać było efekt ciągnięcia smugi. Jednak dla poprawy czasu reakcji matrycy, już od wielu lat stosuje się panele LCD TFT (Thin Film Transistor), gdzie każdy piksel ma dodatkowy tranzystor cienkowarstwowy. Przyśpiesza to przełączanie i opóźnia rozładowanie ładunku kondensatora, w efekcie czego każdy punkt ma wystarczający czas na wysterowanie, nawet wtedy gdy adresowany jest już kolejny piksel. Taki panel nazywany jest aktywną matrycą, która w odróżnieniu od pasywnych zapewnia kontrastowy obraz bez efektu migotania i smużenia.

 

Wady ekranów LCD

 

Telewizory LCD wyparły już ze sklepów tradycyjne kineskopowe i wypierają skutecznie telewizory plazmowe, bowiem jest to obecnie najtańsza technologia produkcji telewizorów. Dzięki procesom litograficznym ( druk poprzez chemiczne wytrawianie ), zapożyczonym z przemysłu półprzewodników, piksele mogą być bardzo małe. Wyświetlacze LCD są też używane w urządzeniach przenośnych. W międzyczasie rozpoczęła się produkcja diod OLED (Organic Light-Emitting Diode), ale to dopiero bardzo wstępna faza rowzwoju tej technologii.

  

Jeżeli chodzi o jakość obrazu, to LCD charakteryzuje się lepszą jasnością niż CRT czy plazma. Przede wszystkim piksele LCD nie migotają, co oznacza że można oglądać obraz z bliska, co z kolei zwiększa wrażenie "zatopienia" w obrazie. Telewizory LCD mają bardzo stabilny obraz, co oznacza że można siedzieć blisko nich bez narażenia się na zmęczenie wzroku. Ponadto jasność jest doskonała, a obraz jest idealnie ostry. Jeżeli dodamy do tego rozsądną cenę i naprawdę duże zredukowanie grubości panelu, to jest jasne że LCD jest bardziej od plazmy kuszącą propozycją. Wszelkie problemy wieku dziecięcego paneli LCD zostały już w zasadzie rozwiązane, a zważywszy na pojawienie się technologii LED (  o czym poniżej ) można śmiało powiedzieć, że zmierzch plazmy na rynku TV jest nieuchronny ...

 

Zasadę działania wyświetlacza najłatwiej jest prześledzić na przykładzie pasywnego wyświetlacza odbiciowego, z fazą nematyczną , skręconą. W wyświetlaczu tym światło wnikające do niego jest wstępnie polaryzowane pionowo przez filtr polaryzacyjny ( 1 ). Następnie światło przechodzi przez szklaną elektrodę ( 2 ) i warstwę ciekłego kryształu ( 3 ). Specjalne mikrorowki na elektrodach ( 2 i 4 ) wymuszają takie uporządkowanie cząsteczek tworzących warstwę ciekłokrystaliczną, aby przy wyłączonej elektrodzie nastąpiło obrócenie polaryzacji światła o 90°. Dzięki temu światło może przejść przez folię ( 5 ) pełniącą rolę analizatora światła, która przepuszcza tylko światło spolaryzowane poziomo, odbić się od lustra ( 6 ), przejść ponownie przez analizator ( 5 ), ulec ponownej zmianie polaryzacji o 90° na warstwie ciekłego kryształu i ostatecznie opuścić bez przeszkód wyświetlacz, przez górną folię polaryzacyjną. Po przyłożeniu napięcia do elektrod, generowane przez nie pole elektryczne wymusza taką zmianę uporządkowania cząsteczek w warstwie ciekłego kryształu, że nie obraca ona polaryzacji światła. Powoduje to, że światło nie przechodzi przez analizator, co daje efekt czerni.

 

Telewizory LED

 

Jakkolwiek jest to tak naprawdę tylko odmiana telewizora LCD, w którym zamiast podświetlanie lampami CCFL od tyłu ( patrz pkt. 6 na rysunku powyżej ) stosuje się jasne diody świecące, to jednak jest to zmiana rewolucyjna !!! Telewizory LED nadal mają taką samą matrycę LCD, która steruje przepuszczalnością światła dla wszystkich pikseli, czyli że sama matryca nie jest źródłem światła, więc matryca LCD musi posiadać tylne podświetlanie światłem zbliżonym jak najbardziej do białego.

 

Te funkcję spełniają tu diody LED. Stosuje się dwa rozwiązania, tańsze to podświetlanie krawędziowe ( EDGE ) lub (edge light)

gdzie diody świecące ułożone są tylko na brzegach matrycy i drugie z bezpośrednim podświetlaniem LED, (backlit, backlight)

gdzie diody świecące umieszczone są na całej powierzchni za matrycą LCD. Rozwiązanie z podświetlaniem krawędziowym stosuje się w mniejszych ekranach i monitorach, gdzie efekt nierównomiernego oświetlenia ekranu jest praktycznie nieodczuwalny.

W dużych ekranach stosuje się inne rozwiązanie. Podświetlanie jest równomierne rozłożone na całej powierzchni i dodatkowo dzięki technologii LDT (Local Dimming Technologie) lub w skrócie local diming, w skrócie – LD ) specjalny układ elektroniczny steruje indywidualną jasnością wybranych obszarów ekranu ( tzw. podświetlanie strefowe ). Ta zmiana w widoczny sposób rozwiązała problem idealnej czerni, co było jeszcze do niedawna nieosiągalne w tradycyjnych LCD. Zmniejszyło się również zużycie energii, zależy ono bowiem od intensywności świecenia ekranu, a przy ciemnych scenach zapotrzebowanie na energię zdecydowanie spada. W tradycyjnych LCD, bez względu na rodzaj treści obrazu, lampy CCFL świeciły zawsze tak samo. Jak zapewniają producenci, żywotność matrycy LCD z podświetlaniem LED powinna wystarczyć na 100000 godzin.

 

UWAGA ! Nie należy mylić tej technologii z techologią OLED gdzie stosuje się diody organiczne świecące aktywnie w trzech kolorach podstawowych.

 

Kończąc nie możemy pominąć tematu który zawsze budzi najwięcej emocji wśród Czytelników - czyli zakres barw i ich wierność, jaką jest w stanie odwzorować nowoczesny telewizor LCD lub plazmowy w porównaniu do tradycyjnego CTR ( kineskopowego ) Typowym wpisem jaki często dostaję jest np. taki : " pod względem tonalnosci kolorów konkurencja nie ma szans " Oczywiście, jako konkurencję rozumiemy tu TV LED lub plazmowe. Prawdopodobnie pogląd ten ma dwa źródła. Pierwsze : wywodzące się z bardzo wczesnych czasów rozwoju technologii LCD kiedy to ulubioną zabawą specjalistycznych mediów było porównywanie zwykłych monitorów komputerowych LCD z profesjonalnymi monitorami używanymi w DTP wyposażonymi w profesjonalne kineskopy. Takie rankingi oczywiście nie miały większego sensu, ale sprawiały sporo frajdy ... Dla porównania : różnica w cenie wynosiła wtedy 1:20 a często 1:30. I tak zresztą jest nadal, mimo postępu i zmiany technologii !!! Jeżeli przyjmiemy (  z nadwyżką ), że przyzwoity, ale przeciętnej klasy domowy monitor kosztuje około 1000 PLN, to cena profesjonalnego monitora LED dla zawodowca może kształtować się między 20 000 a 30 000 PLN !

Drugie źródło takiego poglądu wynika po prostu z optyki naszych oczu: Tak jesteśmy po prostu zbudowani - obraz tak naprawdę jest obrabiany i tworzony w mózgu !!! Nasze oczy, w porównaniu np. do optyki bardzo przeciętnego aparatu kompaktowego są po prostu bardzo prymitywnym narządem !!! i dopiero - porównanie - czyli ustawienie obok telewizora CRT telewizora LCD, LED czy plazmowgo uzmysławia nam wstrząsającą różnicę w jakości obrazu i to pod każdym względem niestety ... albo stety !

 

Dlaczego tak jest ?

 

Jest po prostu tak, że każde urządzenie ma określony przez prawa fizyki zakres barw, które może reprodukować. TV CRT nie może reprodukować bardziej nasyconej czerwieni, niż ta wynikająca z barwy jego czerwonego luminoforu, podobnie jak drukarka nie jest w stanie reprodukować bardziej nasyconego koloru niż odpowiadający barwie atramentu który zawiera. Zakres kolorów możliwych do uzyskania na danym urządzeniu nazywamy gamutem barwnym.


I jest to wartość fizyczna jak najbardziej mierzalna i obiektywnie porównywalna !!! gdzie najlepsze TV CRT wypadają w tym porównania na dzisiaj, mniej więcej w połowie stawki porównując oczywiście do przeciętnej klasy TV plazmowego czy LCD nie wspominając o LED LCD. Dla zainteresowanych tematem: Kliknięcie na zdjęcie poniżej przeniesie Cię do dość starego ( bo z 29.07.2008 ) artykułu zamieszczonego w nvision.pl - jednak napisanego bardzo przyzwocie i przystępnie ... natomiast korzystając z wujka Googla ( wpisując hasło gamut barwny ) znajdziesz w sieci naprawdę mnóstwo materiałów, rankingów, ale także poważnych prac naukowych nt. odwzorowania kolorów w urządzeniach korzystających z najnowszych techonologii ...

 


 

Na koniec jeszcze odpowiedź na często zadawane pytanie o optymalną częstotliwość odświeżania. Mówiąc o monitorach CRT można przyjąc, że im niższa byla rozdzielczość, tym wyższa częstotliwość odswieżanie, np. uważane za dobre monitory Eizo czy Sony przy rozdzielczości 2048 x 1536 wymagały odświeżania 85 Hz, a przy 1600 x 1200 optymalną częstotliwością było 110 Hz. Natomiast monitory i telewizory LCD mają na ogół jedną natywną ( przyrodzoną ) rozdzielczość i dopasowany tryb pracy, 50/60/75hz.

 

Unikajmy oczywiście trybu 50Hz ponieważ to własnie 50 Hz jest częstotliwością pracy naszej sieci energetycznej, więc zawsze lub prawie zawsze będzie występowało zjawisko interferencji, co ludzkie oko odbiera jako nieprzyjemne mżenie i migotanie.

 

 

W przypadku monitorów kineskopowych ( CRT ) zwiększanie częstotliwości odświeżania podawanej w Hz mialo sens ze względu na sposob wyświetlania obrazu, gdzie strumień elektronow  " rysowal " obraz od prawej do lewej, rząd po rzędzie, więc im mniejsza była częstotliwość przebiegu tego strumienia elektronow, tym większy był efekt migotania.

W LCD to poszczególne piksele są wzbudzane lub wygaszane, więc zjawisko migotania praktycznie nie istnieje, dlatego nawet przy 60Hz obraz na LCD wydaje sie o wiele stabilniejszy ( a w sumie idealnie stabilny ) niż przy 120Hz w CRT oraz nie występuje efekt  migotania czy pływania !

I zasadne w końcu pytanie: Jaka jest właściwie różnica między monitorami a telewizorami ?


1. Przede wszystkiem telewizor musi przystosowywać się do wielu różnych źródel sygnalu, o różnej rozdzielczosci, częstotliwości odświeżania, itd.


2. W przypadku monitorów, to zródlo obrazu ( karta graficzna ) dostosowywuje się pod względem rozdzielczości, częstotliwości odświeżania itd. do monitora, a nie na odwrót !


I to przez te właśnie zasadnicze rożnice, w telewizorach potrzebne jest mnóstwo rozwiązań do
:


1. Skalowania obrazu z przeróżnych formatow ( np. PAL576, NTSC480 ) do natywnej rozdzielczosci panelu czyli np. 1080 lub 1366 ( HD ready).

2. Wyświetlania obrazu o przeróżnych częstotliwościach (24kl/s, 25, 50, 60), stąd potrzeba trybów pracy natywnie i w wielokrotnościach częstotliwości źrodła.


3. Do tego " zamieszania " z częstotliwościami źródeł dochodzi jeszcze kwestia tego, że obraz może byc z przeplotem lub bez niego, co jeszcze podwaja rozmiary tego zamieszania, a dodatkowo opisane powyżej konieczne procesy obróbki obrazu zajmują cenne milisekundy, dlatego dodatkowo potrzeba układów, które o te same milisekundy skorygują dźwięk, tak aby wideo nie rozjeżdżało sie z audio.

 


4.
Do tego wszystkiego, co tu opisujemy, Producenci, czasami z powodów technicznych, ale często wyłącznie marketingowych, czyli aby być lepszym od konkurencji, dorzucaja algorytmy mające poprawić rzeczywiste lub wydumane niedoskonałosci źrodła, wygładzić, nasycić kolory, zwiększyć kontrast itd. W prawdziwym teatrze czy operze, gdzie tło jest zaciemnione, a scena oświetlona punktowo, wyrażnie zaznaczają się kontury, a szczegóły ubrań właśnie znikają. Można odnieść wrażenie, że producenci telewizorów to właśnie miłośnicy teatru, bo tryby zwane " cinema ", " pure ", " clear ", " natural " i inne podobne, sprawiają, że obraz wygląda właśnie jak w teatrze, czyli duże, jednolicie kolorowe powierzchnie i bardzo ostre kontury. Może wyglądać to nienaturalnie, choć zauważyłem, że większość ludzi właśnie tak ogląda telewizję i filmy.

 

LCD, LED, PDP, NeoPDP - co w ogóle oznaczają te wszystkie literki występujące w świecie telewizorów ? Spróbujemy podsumowąc wszystko to o czym do tej pory przeczytaliśmy . Do wyboru mamy nowoczesne płaskie telewizory wykonane w dwóch technologiach - plazmowej (PDP) i LCD. Producenci plazm i LCD wciąż jednak udoskonalają te technologie. Rozwinięciem plazm (PDP) sa nowe telewizory plazmowe NeoPDP, natomiast telewizory LED są rozwinięciem technologii LCD. Oczywiście, jak to życiu nie ma idealnych rozwiązań , podobnie jest w technologii TV - każda ma swoje zalety i wady. Ważne, by dobrać właściwą technologię do swoich potrzeb.


PDP i NeoPDP czyli plazmy.


Mało znany i rzadko używany skrót PDP oznacza telewizory plazmowe. Natomiast NeoPDP to udoskonalona wersja standardowych telewizorów plazmowych PDP.


Plazmy PDP i NeoPDP - plusy


+ soczyste kolory i głęboka czerń

+ brak opóźnień - świetne odwzorowanie ruchu, zwłaszcza w meczach i filmach akcji

+ bardzo dobry obraz ze źródła analogowego (np. kablówki analogowej czy anteny napowietrzej). Ten akurat argument już stracił znaczenie ze względu zmierzch emisji analogowej i działającą tv cyfrową ( DVB-T )

+ szerokie kąty patrzenia

+ ekran wytrzymały na uderzenia mechaniczne


Plazmy PDP/ NeoPDP - minusy


- niski poziom jasności ( problemy z wyświetlaniem obrazu w nasłonecznionych pomieszczeniach jakkolwiek plazmy NeoPDP mają wyższą jasność niż standardowe PDP )

- przekątna ekranu nie może być mniejsza niż 42 cale

- czasami wypalanie się elementów ekranu (np. logo stacji TV)

-
duży pobór energii w stosunku do LCD i LED (NeoPDP pobiera o 50 proc mnie prądu niż klasyczne PDP, ale i tak więcej niż LCD I LED)

- wrażliwość ( wypalanie pikseli ) na nieruchome obrazy przy współpracy z komputerem

- z powodu emisji promieniowanie podczerwonego ( IR ) bywa że telewizory plazmowe zakłócają działanie innych odbiorników korzystających z IR !


Telewizory LED LCD - plusy


+ poprawa kontrastu w stosunku do standardowych LCD

+ soczyste kolory i prawdziwa, głęboka czerń ( podobnie jak w plaźmie )

+ duże ograniczenie zużycia energii


Telewizory LED LCD - minusy


- czasem problem z pokazaniem jasnych elementów na ciemnym tle

- ciągle wysoka cena


Wybierz klasyczne LCD


- jeżeli chcesz telewizor nie większy niż 40 cali

- jeżeli chcesz telewizor w atrakcyjnej cenie

- oglądasz dużo filmów i telewizji w dzień

- nie chcesz mieć dużych rachunków za energię

- nie przeszkadza ci brak prawdziwej czerni

- dobra współpraca z komputerem



Wybierz plazmy PDP/ NeoPDP


- jeżeli chcesz mieć efekt prawdziwego kina

- jeżeli preferujesz kino akcji

- jeżeli oglądasz mecze piłkarskie i wydarzenia sportowe

- oglądasz TV głównie wieczorami i w nocy

- wyższe rachunki za prąd nie są dla ciebie problemem

- jeżeli ciągle chcesz jeszcze oglądać telewizję analogową



Wybierz LED TV



- jeżeli możesz wydać sporą sumę pieniędzy na TV

- jeżeli istotna jest dla ciebie duża głębia czerni i soczyste kolory


- chcesz dostawać jak najmniejsze rachunki za energię

- jeżeli chcesz oglądać filmy z Blu-ray a zwłaszcza programy w FullHD


- jeżeli chcesz mieć efekt prawdziwego kina

- chcesz mieć supercienki telewizor

- chcesz oglądać telewizję w każdych warunkach oświetleniowych - niezależnie od pory dnia !

 

- Chcesz podłączyć swój komputer i mieć możliwość oglądania w znakomitej jakości swoich zdjęć i filmów - czyli statycznych i dynamicznych obrazów w wysokiej rozdzielczości )

 

Technologia 3D najprzyjemniejsze oszustwo 2010

Skąd w tytule "oszustwo"? A jak inaczej określić sytuację, w której siedzisz przed płaskim ekranem, oglądasz film, a twój mózg jest przekonany, że patrzy na trójwymiarową rzeczywistość? Rozum wie, że widzi dwa wymiary. Ale zmysły się plączą. I to jak przyjemnie ...

I w końcu najczęściej zadawane pytanie :

Czy warto kupić telewizor z 3D ?  Bo głowa boli, obraz jest ciemniejszy a okulary niewygodne ...

 

Kiedy już obejrzysz telewizor 3D w akcji to odpowiedź jest bardzo prosta !

Oczywiście, że warto, w końcu po alkoholu głowa też boli, zmysły się plączą ... ale jak przyjemnie bywa ...


Jak wybrać telewizor do oglądania sportu ?

Kupujemy telewizor na Euro 2012

Większość z nas będzie kibicowała w domu. Sprawdźmy zatem na jakim sprzęcie murawa będzie najbardziej zielona, a Polacy będą zawsze strzelali gole ;)

Cały artykuł ... kliknij na obrazek ...

Data dodania: 15.05.2012

Mistrzostwa Europy UEFA Euro 2012 za pasem, Olimpiada w Londynie zaraz po nich, nic więc dziwnego, że wiele osób zastanawia się, jaki telewizor wybrać, aby zapewnić sobie możliwość oglądania sportowych transmisji z możliwie najwyższą jakością obrazu. W niniejszym artykule spróbujemy pokrótce odpowiedzieć na najczęściej stawiane pytania oraz obalić kilka popularnych mitów i stereotypów.


Tomasz Chmielewski

 

PODSUMOWANIE

Plazma, LCD, LED - każdy powinien wybrać właściwą technologię do swojego domu. Wszystkie mają swoje zalety i wady. Każdy powinien zdecydować sam.

Gwoli ścisłości, trzeba tu również powiedzieć, że niezależnie od wszystkich przedstawionych tu walorów technicznych poszczególnych technologii, istnieją również w tej materii silne uwarunkowania ideologiczne. Otóż można napisać bez żadnej przesady o istnieniu Zakonu Wyznawców Plazmy i taki pogląd ( wywodzący się z przeszłości ) też należy uszanować.

1. Nie tak dawno temu bardzo poważnym argumentem przemawiającym za wyborem odbiornika z plazmową matrycą był zdecydowanie lepszy wygląd obrazu ze źródła analogowego - dzisiaj ten argument nie ma już kompletnie żadnego znaczenia z oczywistych powodów.

2. Przewaga matrycy plazmowej nad LCD polegająca na tym że patrząc na ekran LCD pod kątem większym niż 60 stopni obraz jest nieco ciemniejszy i mniej kontrastowy jest dość iluzoryczna, a to dlatego, że trzeba umiejętności fakira żeby oglądać telewizję pod takim kątem :)

3. Wszystko wskazuje na to, że plazma może być rzeczywiście lepszym wyborem jeśli w naszej rezydencji jest osobna sala kinowa i stać na na wybór matrycy powyżej 60 czy 80 cali ... ale tu z kolei pojawia się poważna rozterka, czy aby jednak nie zdecydować się na zakup projektora ?

Reasumując: ze względu na zmienne warunki oświetleniowe w naszych salonach ( w końcu nie oglądamy TV tylko w nocy ), a także mając na względzie postęp jaki się w ostatnich dwóch latach dokonał, najlepszym wyborem wydaje się telewizor LCD ( LED ) ... oczywiście taki na jaki będzie nas po prostu stać. Po to aby ułatwić Państwu wybór konkretnego modelu już wkrótce postaramy się w tym miejscu opisać modele wzorcowe w rozbiciu na kategorie cenowe ...

Tak naprawdę każdy człowiek odbiera obraz nieco inaczej i zawsze pozostanie otwarte pytanie który telewizor wybrać, nie wierzcie zatem w żadne obiektywne porównania. Ja preferuję telewizory LCD z powodu ich oczywistych zalet, a jeśli miałbym zmieniać to również byłby to LCD ale poświetlany LED. Dysponując cyfrowym sygnałem, obraz po prostu jest ostrzejszy, wyraźniejszy, z wystarczającą paletą kolorów, rewelacyjną czernią (np. panel super clear Samsunga-kontrast 500 000:1) oraz mniejszym poborem energii. Przy sygnale cyfrowym HD plazma w dużym stopniu odbiega na minus jakością wyświetlanego obrazu od telewizora LCD.

 

Polski rynek RTV został rozdarty pomiędzy marki: Samsung, Sony i Panasonic. Dwie ostatnie marki zdobyły kiedyś w Polsce silną pozycję rynkową dzięki obecności w św. pamięci sieciach PEWEX i BALTONA.

 

W tym miejscu trzeba napisać, że Samsung aktualnie pełni tę samą rolę co trzydzieści lat temu Sony i Panasonic, podukuje i sprzedaje sprzęt o najlepszym stosunku ceny do jakości i jest ogólnie rzecz biorąc najbardziej innowacyjną firmą na rynku sprzętu popularnego.

 

Pojawiające się czasami na ostatnich miejscach zestawień LG w zasadzie nie stanowi zagrożenia dla obecnej pozycji liderów. Trzeba przy tym zauważyć jak ogromny wpływ na ukształtowanie tego trendu ma giełda. Allegrowicze jednogłośnie niemal postawili na pierwszego z wymienionych producentów. Widać to również na zestawieniu Ceneo , które śledzi nie tyle sprzedaż, co samo zainteresowanie danym produktem. Z kolei podium popularności w większych sieciach sprzedaży, typu Media Markt, należy do Sony. Na zachodzie i w USA nie mamy jednoznacznie określonego trendu. Amerykanie zdają się po równo obdarzać zamiłowaniem każdego z producentów, choć Panasonic wydaje się być faworytem. Jeśli chodzi o wielkość przekątnej, nie odbiegamy od światowej średniej. Zdaje się, że wszyscy preferują średnioformatowe odbiorniki, przy czym zdecydowanie króluje technologia LCD

 

Żeby pomóc tym którzy właśnie muszą dokonać wyboru gorąco zachęcam posiadaczy plazm, elcedeków i LED-ów, do podzielenia się doświadczeniami z eksploatacji swojego telewizora. Prosimy o podanie konkretnego modelu i opisu swoich wrażeń. Skorzystaj z maila do nas zamieszczonego poniżej. Wszelkie opisy zostaną zamieszczone poniżej i to bez żadnej cenzury :) Zapraszamy ...

 

 

Oczywiście, niezależnie od wszystkich rad i opisów, tylko właściwe skalibrowanie odtwarzacza DVD lub Blu-ray, a zwłaszcza telewizora umożliwi nam uzyskanie wysokiej jakości obrazu. Display Reference Test Suite 2007 to darmowe oprogramowanie przygotowane przez specjalistów w dziedzinie badania technologii telewizyjnych, niemiecką firmę Burosch, które bardzo nam to zadanie ułatwi. Jest ono przeznaczone wyłącznie do niekomercyjnego prywatnego użytku na warunkach określonych przez Producenta na jego stronie. Po kliknięciu na obrazek zostaniesz przeniesiony, w nowym oknie, na stronę pobierania niemieckiego CHIPa, a po odczekaniu około 4-5 sekund, powinno się otworzyć automatycznie okno pobierania. Jesli nie - przejdź do wymuszenia pobieranie ręcznie ! ( Zum Download )


Display Reference Test Suite 2007 ( wersja free )

 

 


Obraz ISO płyty testowej ma rozmiar około 55 MB. Po wypaleniu obrazu zyskujemy narzędzie zupełnie wystarczające do naszych potrzeb, które pozwoli optymalnie skonfigurować obraz i dźwięk - dzięki dziewięciu obrazom kontrolnym. Nasze DVD z testami nadaje się do optymalizacji ustawień każdego rodzaju urządzenia, począwszy od telewizorów CRT, a skończywszy na nowoczesnych ekranach plazmowych, LCD czy LED obsługujących rozdzielczość Full HD.

 

Jednak naprawdę wyrafinowani videofile, którzy chcą sprawdzić, czy ich odtwarzacz Blu-ray i telewizor 1080p działają w najwyższej możliwej rozdzielczości, powinni skorzystać z darmowego Burosch Divas Full-HD-Testsequenz wersja z 04.01.2010.

 

Najnowsze wydanie można pobrać niestety wyłącznie ze strony sklepu firmy Burosch, jako ostatnie wydanie sekwencji testowej DIVAS ( jest to rzeczywiście profesjonalnie zaprojektowane oprogramowanie testowe, ale już niestety płatne i to słono, bo od około 20 EUR do prawie 100 EUR ) w postaci pliku AVCHD, który przeznaczony jest wyłącznie do odtwarzaczy Blu-ray.

Burosch Divas Full-HD-Testsequenz ( wersja free )

 

 


Pierwszy z programów po pobraniu pliku ISO zapisanego jako NRG, który jest formatem pliku obrazu ISO używanego przez Nero Burning ROM , musimy go nagrać na czystym DVD za pomocą właśnie programu Nero. Oczywiście, jeżeli mamy już Nero zainstalowane w naszym systemie wystarczy kliknąć na pobrany plik i wypalanie rozpocznie się automatycznie ! a potem odtwarzamy jako DVD. Drugi z programów ( przypominam dla pewności raz jeszcze ) przeznaczony jest wyłącznie do odtwarzaczy Blu-ray.

 

Ponieważ w świetle ostatnich wydarzeń ( vide ACTA ) sam już nie wiem co jest legalne, a co nielegalne, więc oświadczam w tym miejscu, że Poradnik Klienta nie bierze odpowiedzialności za żaden program ściągany lub umieszczony przez jakiegolwiek Użytkownika Internetu. Upewnij się, że używając tego programu nie naruszasz ani nie łamiesz obowiązującego prawa. Jeśli uważasz, że program narusza lub łamie obowiązujące prawo, to po prostu nie używaj tego programu !


UWAGA:
Choć pojemność płyty CD w zupełności wystarczy, abyśmy mogli zapisać nasz testowy plik, nie zawsze będziemy mogli ją zastosować zamiast płytki DVD. Dzieje się tak dlatego, ponieważ odtwarzacze DVD na ogół nie potrafią zlokalizować plików MPEG-2 zapisanych na nośniku CD, a więc po prostu nie mogą odtwarzać płytki CD jak DVD. Można, co prawda, skorzystać z funkcji Nero, które potrafi zapisać plik ISO na czystej płycie CD jako miniDVD (cDVD), jednak z kolei niewiele odtwarzaczy umie obsłużyć ten nietypowy format.


Gdy już nasza płyta zostanie poprawnie zapisana, pora zadbać o właściwe warunki testowe. Zapalamy w pokoju tylko te światła, których zwykle używamy podczas oglądania filmów ( lub też nie zapalamy, jeśli nie używamy ! ), oraz przywracamy w naszym telewizorze wszystkie domyślne, bazowe ustawienia jasności, kontrastu i nasycenia kolorów we wszystkich testowanych urządzeniach. Jeżeli dostępne są dodatkowe parametry obrazu, jak DNR ( Digital Noise Reduction - cyfrowa redukcja szumów ), tłumienie szumów czy wzmocnienie kontrastu, również je należy wyłączyć. Dotyczy to nie tylko telewizorów, ale także wszystkich źródeł obrazu, z których korzystamy, oczywiście jeżeli oferują takie funkcje.

 

 


Teraz jesteśmy gotowi do tego, żeby krok po kroku przejść wszystkie etapy testów, które oferuje nasza płytka DVD, i w ten sposób uzyskać obraz o świetnie wyważonych kolorach, jasności i ostrości. Ponieważ prezentowane testy wydają nam się dość intuicyjne, na razie poprzestaniemy na opisach zamieszczonych poniżej, oczywiście jeśli zaistnieje potrzeba dokładniejszego opisania prezentowanych plansz testowych,
wrócimy jeszcze do tego tematu ...

Uzyskiwanie optymalnego obrazu



Przyszła pora, żeby uruchomić w odtwarzaczu przygotowane wcześniej DVD z testami. Zobaczymy pięć lub dziewięć ( w zależności od wersji programu który ściągnęliśmy ) różnych obrazów, jeden po drugim, wyświetlanych w określonej, stałej kolejności. Najpierw jasność, potem kontrast i tak dalej. To istotne, ponieważ jeśli nie zachowamy tej kolejności ustawiania parametrów, efekt końcowy może okazać się nie całkiem zgodny z naszymi oczekiwaniami. W przypadku jasności i kontrastu należy najpierw ustawić regulator w położeniu o najmniejszej wartości. Następnie trzeba zwiększać stopniowo wartość danego parametru, aż do uzyskania optymalnej wierności obrazu. W przypadku koloru należy ustawić regulator w położeniu środkowym i od niego rozpocząć korektę ustawień. Zwykle świeżo zakupione urządzenia mają ustawioną zbyt wysoką wartość nasycenia koloru, tak aby ich obraz przyciągał uwagę klientów w sklepie.


Ostrość w telewizorach jest zazwyczaj od początku poprawnie ustawiona. Później można ją nieznacznie skorygować, jeżeli czwarty obraz testowy jest zdecydowanie zbyt ostry albo trochę rozmyty.


Ostatni krok to ostateczny test: patrząc na wyświetlany w tym momencie obraz, przekonamy się, czy wszystkie dotychczasowe ustawienia dały oczekiwany efekt. Ponadto można sprawdzić kanały dostępnego systemu 5.1 Dolby Surround poprzez wskazanie symbolu głośnika testowanego kanału.

 

4K UHDTV Ultra-high-definition television



I na koniec ... Co będzie następcą standardu Full HD ? Wszystko wskazuje na to, że ten tytuł przypadnie standardowi 4K UHDTV (Ultra-high-definition television) - dwukrotnie lepszemu niż Full HD. Podczas targów IFA mogliśmy sprawdzić telewizory wykorzystujące tę technologię.


dla janości 1K czyli kilo = 1000 zatem 4K to po prostu 4000


Obraz 4K UHDTV Ultra-high-definition television to standard Full HD (1920 na 1080) pomnożony razy dwa, co daje nam wynik 3840 na 2160 pikseli. Co prawda według zastosowanej kategoryzacji, standard 4K powinien mieć powyżej 4000 pikseli, ale w przypadku 4K UHDTV przyjęto rozdzielczość 3840 na 2160 pikseli. Co ciekawe, kolejnym etapem rozwoju UHDTV będzie rozdzielczość 8K, czyli 32-megapikselowy obraz o rozdzielczości 7680 na 4320. Najnowsze telewizory 4K, które już pokazano na targach w Berlinie, korzystają z pierwszego rozwiązania.


Czy 4K UHDTV ma szansę na sukces ?


Po pierwsze, prototypy wykorzystujące 4K UHDTV tak naprawdę zaprezentowano jeszcze w 2003 roku, ale 4K miało długą i skomplikowaną drogę od fazy projektu, aż po komercyjne telewizory. Te ostatnie tak naprawdę pierwszy raz zaprezentowano na targach w Berlinie, zatem można uznać ten fakt za ich debiut. Wcześniej w technologii 4K transmitowano niektóre wydarzenia sportowe w Japonii, a także fragmenty olimpiady w Londynie.

Na rynku jeszcze w tym roku ( 2012 ) zadebiutuje telewizor LG, następne w kolejce będą Sony oraz Samsung. Firmy nie chcą podawać cen telewizorów 4K, ale mówi się o sumach zaczynających się od 20 tys. euro. Zatem, biorąc pod uwagę konkurencje ze strony OLED-ów, wspomniane ceny oraz brak materiałów 4K UHDTV - przed tym rozwiązaniem jeszcze długa droga z hal targowych do domowego salonu. Z drugiej strony, jeśli przypomnieć sobie ceny pierwszych telewizorów plazmowych ta droga wcale nie wydaje się taka długa. Czytając różne fora internetowe gdzie rozbrzmiewają pytania typu - a na co nam to ? -  odpowiedź jest banalnie prosta ... po prostu coraz większe ekrany musimy wypełnić coraz większą ilością szczegółów. Na dzisiaj matryca rzędu 46° jest już standartem ... a pomyślmy jak będzie wyglądał tzw. obraz FullHD na matrycy 80° ...  

 

Klasa wyższa Premium

 

Telewizory satelitarne klasy wyższej lub w zasadzie wszechstronne multimedialne kombajny telewizyjne wyposażone we wbudowane zestawy tunerów do odbioru najrozmaitszych sygnałów, które wymagają modułów dostępu warunkowego do ofert różnych Operatorów płatnej Telewizji, takich jak Cyfra + , Cyfrowy Polsat czy TNK HD. Przykładem może tu być 46' odbiornik TechniSat HDTV 46 - 100Hz wyposażony nie tylko w podwójny tuner analogowej TV, ale także podwójne tunery DVB-S, DVB-T, DVB-C, a nawet tuner radiowy z zakresem UKF ! Jeśli dodamy do tego dysk 500 GB ( cyfrowy magnetowid ) oraz sloty kart i dwa złącza na moduł CI to w zasadzie możemy odbierać i nagrywać wszystko co oferuje współczesna technika w zakresie telewizji ... więcej tu lub kliknij na obrazek poniżej i pobierz PDF z pełnym opisem (6,47MB ). W tym modelu niemiecki Producent zdecydował się na zastosowanie specjalnie dla niego produkowanej przez koncern Samsung klasycznej matrycy LCD podświetlanej lampami CCFL.

 

 

Europejskie Stowarzyszenie Obrazu i Dźwięku (EISA) wybrało najlepszy sprzęt elektroniczny na sezon 2011-2012. Właściwie jak co roku, większość nagród trafiła do największych producentów elektroniki na świecie, jak Samsung, LG czy Sony. Planujesz w najbliższym czasie zakup elektroniki ? Z pewnością warto zapoznać się ze sprzętem najlepszym z najlepszych.

 

Samsung UE40D6500

Samsung UE40D6500 prezentuje najlepsze w swojej klasie cechy przy zachowaniu zadziwiająco niskiej ceny. Telewizor z podświetlaniem krawędziowym LED, wyposażony w systemy 3D i DLNA jest przygotowany do współpracy z siecią WLAN. Inteligentne funkcje umożliwiają dostęp online do całego nowego świata rozrywki i użytecznych aplikacji, takich jak Skype i serwisy społecznościowe. Jakość obrazu 2D i 3D, jak na tę klasę urządzeń, jest bardzo dobra. Technologia LED sprawia, że telewizor nie tylko ma bardzo małą grubość, ale również zużywa absolutne minimum energii - co jest niezwykle ważne dla użytkowników zwracających uwagę na ekologię. Dodatkową wygodą jest możliwość sterowania telewizorem za pomocą urządzeń Apple oraz urządzeń wyposażonych w system Android. Wbudowane w telewizor UE40D6500 tunery DVB-T, DVB-C i DVB-S sprawiają, że dodatkowy set top box staje się niepotrzebny.

 

Panasonic VIERA TX-P50VT30

Ten najwyższej klasy telewizor plazmowy wyposażono w szereg technologii zapewniających zdumiewającą jakość obrazu 2D i 3D. Użytkownicy odkryją uderzający kontrast i realistyczne kolory. Szybki ruch jest odtwarzany płynnie i jednocześnie ostro. System VIERA Connect umożliwia dostęp do pełnego zestawu najnowszych usług sieciowych. Wbudowany subwoofer sprawia, że dźwięk jest bogaty i przekonywujący. Cyfrowy program telewizyjny może zostać zarejestrowany na karcie SD i dysku twardym, a różnorodnie kodowany materiał multimedialny odtwarzany poprzez port USB. Telewizor VIERA TX-P50VT30E zapewnia odtwarzanie najlepszego obrazu telewizyjnego i filmowego.

 

Sony BRAVIA KDL-55HX920

Ten przepiękny "mebel" wygląda wspaniale nawet wtedy, gdy nie jest używany, został bowiem tak zaprojektowany, aby pasował do nowoczesnego wnętrza. Najlepszy kąt widzenia łatwo można osiągnąć obracając płaszczyznę ekranu. Głęboki poziom czerni, umożliwiający rozróżnienie detali w ciemnych partiach obrazu, pozwala cieszyć się pełną skalą szarości. Dobrze skalibrowane kolory są nienaganne. W sprawiającym wrażenie zestawie funkcji znajdziemy starego znajomego - system zwiększenia rozdzielczości SBM wprowadzony przez firmę Sony w celu polepszenia jakości 16-bitowego standardu CD. Dzięki zwiększeniu rozdzielczości sygnału wideo SBMV standardowy 8-bitowy sygnał wideo przetwarzany jest z rozdzielczością 14-bitową, poprawiając gradację kolorów. Dodatkowo mamy także możliwość odtwarzania obrazów 3D.

Sprawdź również strony :

 

Jak dobrze wybrać telewizor ?

Telewizory o najlepszej i najgorszej

relacji jakości do ceny

 

Codziennie zapraszamy na prezentację w naszym salonie !

Po prostu przyjdź i ...

 

Napisz recenzję produktu który kupiłeś lub opisz swoją instalację. Jeśli nasz Poradnik okazał się przydatny, będziemy bardzo wdzięczni

za wpis do Księgi Gości - jeśli nie, to tym bardziej !

Chcemy wiedzieć, co musimy poprawić :-)

 

ankieta

ANKIETA


Dane ankietowanego
 
1. Podaj swój email

Jesteśmy bardzo zainteresowi opinią Państwa, zwłaszcza na

temat przydatności naszego Poradnika ! Będziemy

wdzięczni za wszelkie uwagi !

Pytania ankiety
 
1. Jak podoba Ci się nasza strona ?
  bardzo dobra
  przeciętna
  słaba
2.Wymień wady i zalety naszej strony ( napisz jej krótką recenzję )

Wysłanie ankiety przeniesie cię na stronę z jej wynikami !

    

Aby spełnić Państwa oczekiwania współpracujemy z :

( kliknięcie na obrazki poniżej przeniesie Cię na strony firmowe )

 

 

Thank you for visiting

www.poradnik.aid.pl

All Rights Reserved

by marwal 2011

Informacja o wyłączeniu z odpowiedzialności. Informacje i związane z nimi materiały publikowane na tych stronach są prywatnymi opiniami autora serwisu. Prezentowane treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowią żadnej wiążącej prawnie lub technicznie porady ani rekomendacji, w rozumieniu jakichkolwiek przepisów, a zwłaszcza regulaminów świadczenia usług jakichkolwiek Instytucji bądź Firm prywatnych. Autor serwisu przykłada ogromną wagę do opublikowanych treści, ale nie bierze odpowiedzialności za to, jak wiedza w nich zawarta jest lub będzie wykorzystywana. Użytkownik serwisu podejmuje wszelkie decyzje na własną odpowiedzialność i ryzyko. Wszelkie dane zawarte na stronach internetowych Poradnika mają jedynie wartość informacyjną i nie mogą być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 kodeksu cywilnego. Wszelkie zdjęcia, rysunki, wykresy, informacje techniczne i inne dane dotyczące produktów zamieszczane na stronach internetowych Poradnika, stanowią jedynie ogólną i przykładową ich charakterystykę i mogą się różnić od rzeczywistych produktów dostarczanych przez Firmy handlowe. Przedruk niewielkich fragmentów tekstu opublikowanego na tych stronach jest dozwolony, pod warunkiem jasnego przypisania źródła w postaci bezpośredniego linku do materiału (np. http://www.swiatcyfrowejtelewizji.republika.pl lub http://www.poradnik.aid.pl). Niniejsze strony i ich treści stanowią własność Autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie tekstów w części lub w całości możliwe jest po uzyskaniu zgody Autora. Oświadczam jednocześnie, że linki do innych stron internetowych, umieszczone na stronach Poradnika, nie wywierają żadnego wpływu na kształt i zawartość oryginalnych stron. Nie ponoszę więc żadnej odpowiedzialności za treść i zawartość stron, do których prowadzą linki umieszczone na niniejszych stronach. To oświadczenie zachowuje ważność dla całej zawartości stron internetowych, do których prowadzą wszelkie zamieszczone tu banery i linki.